e-infekcje - praktyka, profilaktyka i terapia infekcji

  • |
Autor: J. Bożydar Latkowski
Opublikowano: 02.03.2010

Problem dyskusyjny: Czy ostre zapalenie migdałków można nazywać anginą?

Alternative content

Uważam, że ze względów praktycznych, a także dydaktycznych nie powinno się tych stanów utożsamiać, ponieważ podobieństwo obrazu klinicznego jest złudne, bo dotyczy przede wszystkim złego samopoczucia, temperatury i bólów gardła. I na tym w zasadzie kończy się prowizoryczne podobieństwo, które nie wytrzymuje rozsądnej, obiektywnej krytyki.

Oto proces dowodowy. Ostre zapalenie migdałków jest infekcyjną chorobą miejscową dotyczącą migdałków podniebiennych, przebiegającą często z odczynem zapalnym całej błony śluzowej gardła. Błony śluzowej a nie układu adenoidalnego, stanowiącego złożony mechanizm obronny. Chorobę wywołują m.in. retro, ryno, i adeno - wirusy a niekiedy także bakterie np. paciorkowce, dwoinki zapalenia płuc, a nieco rzadziej gronkowce.

Jak wiadomo choroba zaczyna się złym samopoczuciem, bólem gardła i stanem podgorączkowym (około 37,5°C). Migdałki są powiększone rozpulchnione i przekrwione a w kryptach mogą się znajdować białawe czopy (złuszczony nabłonek, resztki pożywienia, martwe bakterie). Podczas przełykania nasila się ból gardła. Nie stwierdza się powiększonych i żywo bolesnych węzłów chłonnych podżuchwowych.

Dość powszechnie przyjęto "zwyczajowo" nazywać ten stan anginą, zwłaszcza przez pediatrów choć także wielu laryngologów i lekarzy podstawowej opieki, chętnie ostre zapalenie migdałków utożsamia z anginą. A przecież angina jest ostrą ogólnoustrojową chorobą zakaźną wywoływaną co prawda również przez retro, adeno czy rynowirusy, ale także przez paciorkowce, pneumokoki, hemophylus influenze a w piśmiennictwie anglojęzycznym nazywana jest "streptococcal pharyngitis" dla podkreślenia etiologii paciorkowcowej. Angina charakteryzuje się bardzo złym samopoczuciem, osłabieniem, zmęczeniem, wysoką temperaturą (39-40°C) i dreszczami. Choroba rozpoczyna się zwykle nagle bólami gardła i "ogólnym rozbiciem". Migdałki podniebienne jak również błona śluzowa gardła są intensywnie przekrwione i obrzęknięte podobnie jak cały układ chłonny gardła (a więc migdałki podniebienne, trąbkowe, językowy i gardłowy a także grudki chłonne i pasma boczne). Często występują naloty włókniowe na migdałkach. Węzły chłonne podżuchwowe a niekiedy także szyjne są powiększone, żywo bolesne doprowadzając do bólu przy ruchach głowy. Angina jest pozatym ostrą chorobą zakaźną o czym świadczy możliwość przeniesienia jej na osobę zdrową po bezpośrednim kontakcie. Często wymaga zatem hospitalizacji na oddziale zakaźnym. Różnice między ostrym zapaleniem migdałków a anginą przedstawiono na załączonej tabeli (tab. I).

Tab. I Podstawowe różnice między anginą a ostrym zapaleniem migdałków

Angina

Ostre zapalenie migdałków

Przekrwienie i obrzęk całego układu chłonnego: (migdałki podniebienne, trąbkowe, gardłowy, językowy, grudki chłonne na błonie śluzowej całego gardła, pasma boczne - skupiska tkanki chłonnej) często białe włóknikowe naloty

Obrzęk migdałków podniebiennych często pokrytych śluzową wydzieliną i przekrwienie także błony śluzowej gardła

Powiększone i żywo bolesne węzły chłonne podżuchwowe

Węzły chłonne podżuchwowe niepowiększone

Wysoka temperatura (39-40°C), dreszcze

Stany podgorączkowe nieprzekraczające 37,5°C

Męczące bóle mięśniowe (toksemia)

Brak bólów mięśni

Bardzo złe samopoczucie

Złe samopoczucie

Częste powikłania odległe (rzut choroby reumatycznej, zapalenia wsierdzia, kłębuszków nerkowych)

Brak powikłań odległych

Powikłania miejscowe (częste ropnie okołomigdałkowe)

Powikłania miejscowe (niekiedy ropnie okołomigdałkowe)

Migdałki obrzęknięte pokryte śluzową wydzieliną (angina czerwona) lub białawym nalotem (angina biała)

Brak włóknikowych nalotów (w kryptach mogą być białawe czopy (resztki pokarmu, złuszczony nabłonek)

W badaniach dodatkowych - wysoka leukocytoza i OB

Nieznacznie podwyższona leukocytoza i OB.

Konieczna antybiotykoterapia (penicyliny) lub inne o szerokim spektrum wg wskazań

Antybiotykoterapia dostosowana do stanu chorego, nie zawsze konieczna

Zestawienie to stanowi przekonywujące dowody o istotnych różnicach patologicznych i klinicznych między ostrym zapaleniem migdałków a anginą.
Na uwagę zasługują: bardzo burzliwy przebieg anginy - wysoka temperatura (39-40°C) powiększone i bolesne węzły chłonne podżuchwowe, bóle mięśniowe świadczące o intoksykacji, wczesne a zwłaszcza późne powikłania ze strony serca (zapalenie wsierdzia), zaostrzenie rzutu choroby reumatycznej oraz powikłania ze strony nerek w postaci zapaleń kłębuszków. Takich odległych powikłań nie stwierdza się w ostrym zapaleniu migdałków podniebiennych.

Piśmiennictwo: (publikacje zwarte)

  1. Janczewski G., Goździk-Żołnierkiewicz T. - "Konsultacje otolaryngologiczne", Wyd. lek. PZWL, W-wa, 1990.
  2. J.B. Latkowski (red.) - "Postępowanie lekarzy rodzinnych wybranych stanach nagłych", Wyd. Lek. PZWL, W-wa, 2008.
  3. Latkowski J.B., Lukas W. (red.) - "Medycyna Rodzinna - Repetytorium", Wyd. Lek. PZWL, W-wa, 2007.
  4. Latkowski J.B., Olszewski J., Kosiek K. -"Podstawy farmakoterapii i fizjoterapii w wybranych jednostkach otorynolaryngologicznych", Wyd. GEERS, Łódź, 2010.
  5. Naummann H.H. - "Differential Diagnosis In Otorhinolaryngology ...", G. Thieme Ver., Stuttgart, 1990.
  6. Olszewski J. - "Fuzjoterapia w otorynolaryngologii dla stud. fizjoterapii", alfa - medica press, Bielsko- Biała, 2005.

Data publikacji: 02.03.2010

Podobne artykuły

Wszystkie artykuły